มองหมาแล้วเห็นธรรมะ

เคยมองสุนัขแล้วเห็นธรรมะไหมครับ

ผมมองสุนัขที่บ้านผมเอง แล้วก็รู้สึกเห็นธรรมะเล็กๆ ทำไมถึงพูดงั้นหนอ.....^^

คือสุนัขที่บ้านผม ชื่อ"ซองก้า"  มันจะมีนิสัย หลายอย่าง ที่กวนประสาท ดูแล้วตลกดี
แต่จะติดพี่ชายผมมาก ผมออกไปทำงานทั้งวันเข้าบ้านมามันก็นอนเฉย อย่างมากก็มองๆ กระดิกหางนิดๆ แต่ถ้าพี่ชายผมมาล่ะก็จะลุกขึ้นทันที มีอาการทุรนทุรายเลยครับ

แล้วพี่ชายผมก็เคยเอาขึ้นรถกระบะส่งของที่บ้าน พาไปเที่ยวบ้านที่พี่ชายผมซื้อเอาไว้ มันเป็นสุนัขที่ชอบเที่ยวกระมัง แต่เราก็มักจะขังมันไว้ในบ้าน เพราะเกรงจะโดนรถชนตาย แต่ครั้งใดที่ไม่ได้ปิดประตูดีๆ มันจะวิ่งทั่วไปหมด ข้ามถนนไปมา เป็นที่หวาดเสียวยิ่งนัก

เวลาคนงานจะเอาของที่บ้านไปส่ง ก็จะขับรถกระบะมาจอดหน้าบ้าน มันได้ยินเสียง มันก็จะลุกขึ้นมา
วิ่งไปดมที่ร่องประตู (ปกติมันจะนอนไม่สนใจอะไรในตอนเช้า) พอดมแล้วไม่มีกลิ่นพี่ชาย มันก็นอน แต่ซักพักก็เหมือนจิตใจไม่สงบ ลุกขึ้นมาอีก แล้วก็เริ่มร้อง เหมือนเจ็บปวด (อิ๋งๆๆๆ ) รวมทั้งร้องคล้ายหอน  แล้วก็เริ่ม วิ่งไป วิ่งมา แล้วก็กระโดดยืนบนประตูด้วย เพื่อมองออกไป ว่าพี่ชายผมมาป่าว พี่ชายผมจะขับรถไปไหน ซึ่งพี่ชายผม ไม่ได้ตื่นลงมาเลยด้วยซ้ำ  ผมมองมันแล้วก็สงสาร มันคงทรมานในใจน่าดูเลย เพราะความอยาก ตามสัญชาติญาณมัน แล้วมันก็ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง จะไปเทศน์ให้มันฟังยังไง มันก็คงไม่เข้าใจ มันก็ได้แต่ลุกลี้ ลุกลน ทรมาน

ผมก็มาคิดว่า เพราะมันมีความอยากแท้ๆเลย ถึงได้รู้สึกทรมาน มีทุกข์ เพราะอยากจะออกไป คิดว่าพี่ชายผมมา ต่างๆนานาๆ เป็นกิเลสตัวนึงแท้ๆ ถ้ามันไม่มีตรงนี้ มันก็คงนอนเหมือนปกติทุกวัน ในตอนเช้า  แล้วผมก็คิดว่า คนเราก็คงเหมือนกัน เวลาเกิดกิเลสขึ้นก็รู้สึกทุรนทุราย จิตใจไม่สงบสุข อยากได้ อยากเป็น แค่ทำใจไม่คิดอยาก มันก็ไม่ต้องรู้สึกทรมานแล้วเนอะ