มองหมาแล้วเห็นธรรมะ

เคยมองสุนัขแล้วเห็นธรรมะไหมครับ

ผมมองสุนัขที่บ้านผมเอง แล้วก็รู้สึกเห็นธรรมะเล็กๆ ทำไมถึงพูดงั้นหนอ.....^^

คือสุนัขที่บ้านผม ชื่อ"ซองก้า"  มันจะมีนิสัย หลายอย่าง ที่กวนประสาท ดูแล้วตลกดี
แต่จะติดพี่ชายผมมาก ผมออกไปทำงานทั้งวันเข้าบ้านมามันก็นอนเฉย อย่างมากก็มองๆ กระดิกหางนิดๆ แต่ถ้าพี่ชายผมมาล่ะก็จะลุกขึ้นทันที มีอาการทุรนทุรายเลยครับ

แล้วพี่ชายผมก็เคยเอาขึ้นรถกระบะส่งของที่บ้าน พาไปเที่ยวบ้านที่พี่ชายผมซื้อเอาไว้ มันเป็นสุนัขที่ชอบเที่ยวกระมัง แต่เราก็มักจะขังมันไว้ในบ้าน เพราะเกรงจะโดนรถชนตาย แต่ครั้งใดที่ไม่ได้ปิดประตูดีๆ มันจะวิ่งทั่วไปหมด ข้ามถนนไปมา เป็นที่หวาดเสียวยิ่งนัก

เวลาคนงานจะเอาของที่บ้านไปส่ง ก็จะขับรถกระบะมาจอดหน้าบ้าน มันได้ยินเสียง มันก็จะลุกขึ้นมา
วิ่งไปดมที่ร่องประตู (ปกติมันจะนอนไม่สนใจอะไรในตอนเช้า) พอดมแล้วไม่มีกลิ่นพี่ชาย มันก็นอน แต่ซักพักก็เหมือนจิตใจไม่สงบ ลุกขึ้นมาอีก แล้วก็เริ่มร้อง เหมือนเจ็บปวด (อิ๋งๆๆๆ ) รวมทั้งร้องคล้ายหอน  แล้วก็เริ่ม วิ่งไป วิ่งมา แล้วก็กระโดดยืนบนประตูด้วย เพื่อมองออกไป ว่าพี่ชายผมมาป่าว พี่ชายผมจะขับรถไปไหน ซึ่งพี่ชายผม ไม่ได้ตื่นลงมาเลยด้วยซ้ำ  ผมมองมันแล้วก็สงสาร มันคงทรมานในใจน่าดูเลย เพราะความอยาก ตามสัญชาติญาณมัน แล้วมันก็ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง จะไปเทศน์ให้มันฟังยังไง มันก็คงไม่เข้าใจ มันก็ได้แต่ลุกลี้ ลุกลน ทรมาน

ผมก็มาคิดว่า เพราะมันมีความอยากแท้ๆเลย ถึงได้รู้สึกทรมาน มีทุกข์ เพราะอยากจะออกไป คิดว่าพี่ชายผมมา ต่างๆนานาๆ เป็นกิเลสตัวนึงแท้ๆ ถ้ามันไม่มีตรงนี้ มันก็คงนอนเหมือนปกติทุกวัน ในตอนเช้า  แล้วผมก็คิดว่า คนเราก็คงเหมือนกัน เวลาเกิดกิเลสขึ้นก็รู้สึกทุรนทุราย จิตใจไม่สงบสุข อยากได้ อยากเป็น แค่ทำใจไม่คิดอยาก มันก็ไม่ต้องรู้สึกทรมานแล้วเนอะ

ความประทับใจจากเสียงโทรศัพท์

เมื่อวานมีสายโทรศัพท์เข้ามา เป็นเพื่อนของเพื่อนสมัยเรียนมหาลัย  ซึ่งเขาเรียนคนละคณะ เราไม่ได้สนิทกันมากมาย เบอร์โทรผมก็ไม่มี เจอบ้างบางครั้ง แล้วจำไม่ได้ว่าอย่างไร ผมก็ได้อีเมล์เขามาอยู่ในลิสต์ MSN ของผม และก็มีเบอร์โทรด้วย

เขามักจะโทรมาถามเรื่องคอม ส่งไฟล์มาให้ช่วยทำ แต่ก็เงียบไปพักนึงแล้ว

เมื่อวานมีสายของเขาเข้ามา ให้ช่วยเหมือนเดิม ผมก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก แต่ก่อนวางสายเขาก็บอกว่าขอบคุณ เขาโทรหาใครก็ไม่มีใครรับเลย แต่โทรหาผมผมรับทุกครั้ง

ผมมาคิดถึงคำพูดนี้ ก็รู้สึกดี เพราะผมคิดว่าใครจะโทรมาจะน่ารำคาญยังไงก็ควรรับเพราะไม่รู้ว่าเขาจะโทรมาคุยครั้งนี้มีเรื่องอะไร ถ้าไม่รับก็ไม่รู้ นอกจากคุยแล้วไม่รู้เรื่องจริงๆ ผมถึงจะไม่รับหรือยุ่งจัดๆก็จะโทรกลับไปทีหลัง

จากคำพูดของเขาเล็กน้อยผมก็รู้สึกว่าที่ผมคิดนั้นถูกแล้ว บางครั้งไม่ได้ช่วยอะไรมากแต่รับโทรศัพท์ช่วยคนที่เขาเดือดร้อน เขาก็รู้สึกดีแล้ว

ผมเคยรับโทรศัพท์ของคนที่มักจะโกหกผมประจำ วันนั้นก็โทรมาตอนตี3กว่าคุยไปชั่วโมงกว่าว่ากลุ้มใจเป็นโรคประจำตัวอย่างนึง เครียดมาก ผมก็รับฟังเขาเพราะเห็นว่าเขาไม่สบายใจทั้งที่แสนง่วง คุยไปชั่วโมงกว่าได้ แล้วก็วางสาย  หลังจากนั้นพักนึงคุยกับเขาถามเรื่องสุขภาพเขา เขาก็ว่ารู้นานแล้วว่าเป็น ตั้งแต่หลายปีแล้ว  แล้วที่คุยกับผมเมื่อไม่นานที่โทรมาตี3 ก็แสดงว่าโกหก คงจะมีเรื่องไม่สบายใจ แล้วก็โทรมาหาเรื่องคุย

ผมก็คิดว่าผมทำถูกแล้ว และผมจะรับโทรศัพท์ทุกสายต่อไปไม่หนีหน้าไป แบบไม่มีมารยาท

ลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องน้ำ

วันนี้ไปเข้าห้องน้ำ แล้วลืมโทรศัพท์ในห้องน้ำ โดยวางไว้บนกล่องทิชชู่ เพราะกลัวเผลอทำตก
แล้วก็ลืมไว้จนได้  จนพี่อีกคนหยิบมาแล้วถามหัวหน้าว่าไม่รู้ของใคร ผมก็นึกออกทันทีว่าวางไว้ น่าจะ
ไม่ได้หยิบมา

เลยคลำดู ลืมจริงๆด้วย เลยบอกว่าของผมแน่ๆเลยครับ

 ได้คืนมาด้วย โชคดีจริงๆ

ไม่ขอก็ไม่ได้

จากความคิดที่ว่า  ”ไม่ขอ ก็ไม่มีทางได้”  ผมใช้ความคิดนี้กับอะไรบ้าง

ผมไปซื้อของ แล้วก็ขอต่อราคาครับ ตอนนี้กำลังคิดว่าจะบันทึกเป็นยอดเลยดีไหมว่าขอต่อได้เท่าไร เพราะนั่นเท่ากับผมประหยัดไปได้เท่านั้น

ผมไปซื้อเม้าส์ โดยไปดูๆ แล้วก็ถามว่าลดอีกได้ไหม เขาก็ไปถามคนขายอีกคน แล้วก็ว่าลดได้50บาท จากราคาเต็ม 450 แล้วผมก็ซื้อจอยเล่นเกมส์อีก ราคาเต็ม 120 อันนี้ผมหยิบก่อน แล้วค่อยถามว่า ลดอีกได้ไหม เขาว่าลดได้แค่ 10 บาท เป็น 110 บาท

เท่ากับว่าวันนี้ผมประหยัดไปได้ 60 บาท จากการขอส่วนลด ถ้าไม่ขอ ก้ไม่ได้ส่วนลด โดนราคาเต็ม