ความประทับใจจากเสียงโทรศัพท์

เมื่อวานมีสายโทรศัพท์เข้ามา เป็นเพื่อนของเพื่อนสมัยเรียนมหาลัย  ซึ่งเขาเรียนคนละคณะ เราไม่ได้สนิทกันมากมาย เบอร์โทรผมก็ไม่มี เจอบ้างบางครั้ง แล้วจำไม่ได้ว่าอย่างไร ผมก็ได้อีเมล์เขามาอยู่ในลิสต์ MSN ของผม และก็มีเบอร์โทรด้วย

เขามักจะโทรมาถามเรื่องคอม ส่งไฟล์มาให้ช่วยทำ แต่ก็เงียบไปพักนึงแล้ว

เมื่อวานมีสายของเขาเข้ามา ให้ช่วยเหมือนเดิม ผมก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก แต่ก่อนวางสายเขาก็บอกว่าขอบคุณ เขาโทรหาใครก็ไม่มีใครรับเลย แต่โทรหาผมผมรับทุกครั้ง

ผมมาคิดถึงคำพูดนี้ ก็รู้สึกดี เพราะผมคิดว่าใครจะโทรมาจะน่ารำคาญยังไงก็ควรรับเพราะไม่รู้ว่าเขาจะโทรมาคุยครั้งนี้มีเรื่องอะไร ถ้าไม่รับก็ไม่รู้ นอกจากคุยแล้วไม่รู้เรื่องจริงๆ ผมถึงจะไม่รับหรือยุ่งจัดๆก็จะโทรกลับไปทีหลัง

จากคำพูดของเขาเล็กน้อยผมก็รู้สึกว่าที่ผมคิดนั้นถูกแล้ว บางครั้งไม่ได้ช่วยอะไรมากแต่รับโทรศัพท์ช่วยคนที่เขาเดือดร้อน เขาก็รู้สึกดีแล้ว

ผมเคยรับโทรศัพท์ของคนที่มักจะโกหกผมประจำ วันนั้นก็โทรมาตอนตี3กว่าคุยไปชั่วโมงกว่าว่ากลุ้มใจเป็นโรคประจำตัวอย่างนึง เครียดมาก ผมก็รับฟังเขาเพราะเห็นว่าเขาไม่สบายใจทั้งที่แสนง่วง คุยไปชั่วโมงกว่าได้ แล้วก็วางสาย  หลังจากนั้นพักนึงคุยกับเขาถามเรื่องสุขภาพเขา เขาก็ว่ารู้นานแล้วว่าเป็น ตั้งแต่หลายปีแล้ว  แล้วที่คุยกับผมเมื่อไม่นานที่โทรมาตี3 ก็แสดงว่าโกหก คงจะมีเรื่องไม่สบายใจ แล้วก็โทรมาหาเรื่องคุย

ผมก็คิดว่าผมทำถูกแล้ว และผมจะรับโทรศัพท์ทุกสายต่อไปไม่หนีหน้าไป แบบไม่มีมารยาท