ผ่าตัดริดสีดวงรอบสาม

หลังจากผ่าครั้งที่สอง ริดสีดวงก็เล็กมาก แทบจะไม่มีหัวออกมาอีกแล้ว แต่แล้วอยู่ดีๆ มันก็เริ่มมีอาการเจ็บ ที่เนื้อด้านนอก ซึ่งผมไม่เคยเป็นมาก่อนเลย ทุกครั้งเป็นจากหัวริดสีดวงด้านใน นี่เป็นด้านนอก  ดันเข้าไปก็ไม่สำเร็จ แล้วผมก็เดินทางไปเที่ยว เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน นั่งรถนานมาก ยิ่งอักเสบมากขึ้นๆ  บวมเป็นลูกเลยครับ   หลังสัมผัสหลายครั้ง ก็มั่นใจว่ามันเป็นข้างนอก จึงดันยังไงก็ไม่เข้า

ผมเพิ่มยาทาน ซื้อยาเหน็บมาใช้ ก็ไม่ได้ผล การเที่ยวผ่านไปแบบทรมานมาก ไม่อยากเดิน ไม่อยากเปลี่ยนท่าทางเลย อยู่ท่าไหน อยากอยู่อย่างนั้นต่อไป ปกติไปเที่ยวผมไม่สนใจ จะเดินมาก เพื่อวิวที่สวย เผื่อถ่ายรูปได้ แต่นี่ไป เลี่ยงได้ ผมเลี่ยงไม่ลงรถ

กลับมาผมก็ไปทำงาน หนึ่งวัน อย่างลำบาก เดินนั่งอย่างระวัง แล้วอีกหนึ่งวันก็ไปหาหมอ โดยโทรไปเลื่อนนัดก่อน  ไปถึง ผลที่ได้คือ หมอนัดผ่าตัดอีกครั้ง และเป็นผ่าตัดใหญ่ คิดไว้แล้วเชียว เพราะที่อ่านเจอในหนังสือ เหมือนว่าถ้าเป็นข้างนอกแทบไม่มีวิธีทำอย่างอื่นได้เลย และจะเจ็บปวดกว่ามากๆด้วย หมอบอกว่าเลือดมันไปคลั่งที่หัวริดสีดวงข้างนอก ต้องผ่าเท่านั้น ปล่อยไว้ก็ยิ่งอักเสบ แล้วถามหมอว่าทำไมเลือดถึงคลั่ง หมอว่าริดสีดวงเลือดมันไปเลี้ยงอยู่แล้ว มีโอกาสเป็นได้อยู่แล้ว   ผมซวยจริงๆสินะ

ตั้งใจจะต่อรองหมอขอติดกับวันหยุด แต่หมอว่าคิวแน่นมาก ถ้าวันนี้จัดเป็นฉุกเฉินได้ จึงยอมผ่าวันนั้นเลย

การผ่าก็คล้ายครั้งแรกนั่นแหล่ะครับ แต่ต่างที่รายละเอียด ไม่มีการสวนทวารก่อนไปผ่า ตอนบล็อคหลัง ก็ลำบากกว่าครั้งแรกมาก จิ้มแล้วไม่ได้ ตั้งหลายครั้ง จนปวดหลังไปหมด แต่ผลหลังบล็อคหลัง หมดฤทธิ์ชาได้เร็วกว่า ทำให้ปัสสาวะเองได้ ไม่ต้องสวนแล้ว

การผ่าก็ผ่าประมาณ 1 ชม. แล้วก็ออกมาห้องพักฟื้น 1 ชม.แล้วก็กลับห้อง แต่คราวนี้เจ็บปวดกว่ามากๆ ถ้านับความเจ็บปวด ครั้งแรก เจ็บน้อยสุด แค่คันๆ ยิบๆ จี๊ดๆเป็นช่วงๆ ครั้งสองเจ็บมากขึ้น ครั้งสามนี่ ทรมานเลยครับ

คืนแรกทรมานมาก จนต้องขอยาเพิ่ม ก็ไม่พอ ได้ยาฉีดมา จำชื่อยาไม่ได้ เป็นตัว P เป็นกลุ่มยาเสพติด คล้ายมอร์ฟีน มีผลข้างเคียงคืออาจจะเวียนหัว คลื่นไส้ แล้วผมก็เป็นมากด้วย หลังฉีดก็ยังปวดอยู่ดี แล้วลุกไปยืนจะปัสสาวะในห้องน้ำ ก็เวียนหัวมาก เหมือนจะเป็นลม จะอาเจียนเลย  แทบทนไม่ไหว ต้องรีบเดินกลับมานอนที่เตียง ดีว่าครั้งนี้ พักห้องเดี่ยว เลยเดินใกล้หน่อย

ความปวดก็ค่อยๆน้อยลง แต่ปวดตอนกลางคืนมาทุกวันเลย ตีสามครึ่ง นั่นคือเวลาที่ปวดมาซักพักแล้วแต่พอจะลุกมาดูนาฬิกาได้  เวลาเริ่มปวดก่อนหน้านั้นนิดหน่อย  ผ่านมาหลายคืน เมื่อคืนก็ยังปวดอยู่ เดี๋ยวคืนนี้ก่อนนอนจะลองกินยาพารา แก้ปวดดู ซึ่งพาราเขาก็เขียนว่าไม่ควรกินต่อเนื่องเกิน 7 วัน แต่ผมกินเกินไปแล้วแน่ๆ เพียงแต่ไม่ได้กินทั้งวัน

ตอนนี้ก็ยังไม่หายเลยครับ เดินลำบาก ถ่ายลำบาก เพราะมันท้องผูกตั้งแต่วันแรก ก็บล็อคหลัง แล้วก็ปวดอีก เลยไมได้ถ่าย พอจะถ่าย ก็เป็นของเก่าที่ค้างไว้ อุจจาระแข็งมาก นั่งหลายครั้ง กว่าจะออกมาทีละนิด  ไม่อยากเบ่งมาก พยายามไม่เบ่งจนเกินไป วันนึงถ่ายถึง 2-3 ครั้ง ครั้งล่าสุด เริ่มมีลักษณะ ใกล้เคียงปกติมากขึ้นแล้วครับ เวลาเดินก็ลำบากนั่งก็ปวดหน่อยๆ มีเลือดซึมมาตลอด เลยใส่ผ้าอ้อมไว้ซับเลือด มีกลิ่นพอสมควรด้วย น่าจะเป็นกลิ่นเลือด หรือน้ำเหลืองน้ำหนอง พรุ่งนี้ก็วันอาทิตย์แล้ว ไม่รู้วันจันทร์จะไปทำงานไหวหรือป่าว แต่ถ้าอาการอย่างนี้ บอกตรงๆว่าไม่ไหวแน่  แต่หมอเขียนใบรับรองให้หยุดถึง 2 สัปดาห์ไปเลยครับ

หวังว่าครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้วนะ คนอะไรผ่าตั้งสามครั้ง แล้วติดๆกันด้วย

ผ่าตัดริดสีดวงรอบสอง

วันที่ 23 พ.ย. 53 กระผมก็ไปตรวจกับคุณหมอตามนัด ปกติ หลังจากผ่าครั้งแรกไปแล้ว ซึ่งยังมีหัวริดสีดวงขนาดเล็กลงนิดหน่อย ออกมาอยู่เวลาถ่าย แต่ก็ดันกลับได้ไม่ยากนัก  ตั้งใจไว้ว่า จะไม่ผ่าตัดอีก

แต่พอเจอหมอ หมอก็บอกว่านัดผ่าตัดวันนี้เลย  เป็นผ่าตัดเล็ก ฉีดยาชา แล้วก็กลับบ้านได้เลย ผมเลยคิดว่าไม่ใช่ผ่าตัดใหญ่แบบต้องนอนโรงพยาบาลอะไร เลยตกลงเอา

หมอก็นัดตอนบ่ายมาใหม่ ก็ขับรถมาแล้วก็ไปที่ห้องฉุกเฉิน ทำการผ่า ก็ไปนอนคว่ำบนเตียงคล้ายๆครั้งแรก แต่ใช้ฉีดยาชา ก็รู้สึกว่า หมอทำอะไรอยู่ รู้สึกถึงการรูดไหม ไม่เหมือนการบล็อคหลังที่ไม่รู้สึกอะไรเลย  การผ่าตัดก็รวดเร็วดีครับ ไม่นานก็เสร็จ

แต่ระหว่างที่ทำ ผมก็ได้ยินหมอขออุปกรณ์บางอย่าง พยาบาลก็เดินเข้า เดินออกห้องกันสนุกเลย แล้วก็หาอุปกรณ์นี้ไม่ได้ หมอก็ว่า ผมถามข้างหน้าแล้วนะ ก็บอกว่ามีไง นั่น  สรุปผมซวย อุปกรณ์ที่ว่านี่ ไม่มีครับ หมอตั้งใจจะตัดหัวข้างในออกสองหัว ก็กลายเป็นตัดหนึ่งหัว อีกหนึ่งหัว ใช้วิธีรัดยางเอา เพราะไม่มีอุปกรณ์ชนิดนั้น หมอกลัวว่า จะห้ามเลือดไม่ทัน หมอทำไม่ถนัด  ทำไมห้องฉุกเฉินมันชุ่ยงี้นะ  แล้วทำไมผมต้องซวยด้วยเนี่ยเหอๆ

หลังจากทำกลับมา ก็มีหัวริดสีดวงออกมาขนาดเล็กนิดเดียว เล็กมาก แต่มีแข็งๆติดด้วย คงจะยางที่รัดหัวนั่นแหล่ะ แล้วมันก็ขนาดเล็กลงๆๆ ทุกวัน  กะว่ามีหัวอย่างนี้ก็พอใจแล้ว ไม่ผ่าอีกแน่  แต่ความซวยก็มาอีก ครับ ผมต้องผ่าครั้งที่สาม