น่าจะมีหลักสูตรสอนเรื่องเงินในเด็ก

เมื่อวาน ผมได้คุยกะแฟนผม เรื่องบัญชีเงินฝากประจำ แล้วตอนขับรถกลับบ้าน ผมก็มานึกเรื่องนี้ขึ้นมาอีก ว่าถ้ามีเงินเท่านี้ๆ เอาจะได้ดอกเบี้ยเท่าไร คิดไปต่างๆนาๆ  แล้วก็ทำให้คิดไปถึงว่า เงินถ้าเราเก็บตั้งแต่สมัยเด็ก จะเป็นเท่าไร อย่างไร เงินที่เราไม่จำเป็นต้องใช้อยู่แล้วในตอนเด็ก ผมก็มีเงินเก็บตอนเด็กพอควร  แต่ก็เป็นบัญชีออมทรัพย์ ดอกเบี้ยแทบไม่รู้สึกว่าได้  แต่ถ้าเราเอาเงินก้อนนี้ ไปกระจายฝาก เป็นเงินฝากประจำ  ก็จะได้ดอกเบี้ยมากกว่า

แต่เงินที่ตอนเด็กคงไม่มีแล้วล่ะครับ เพราะเวลาที่บ้านเดือดร้อนเรื่องเงิน พ่อก็เอาไปใช้เสมอ ผมก็ไม่รู้ว่ามันเป็นอย่างไรบ้างแล้ว อาจจะไม่มีเงินแล้วก็ได้ แล้วก็ยังชั่งใจอยู่ ว่าจะถามดีไหม พ่อผมเป็นคนเครียดง่าย ถ้าไปถาม กลัวเขาหงุดหงิด เครียด ความจริงผมไม่ได้จะถามเพื่อทวงเงินหรอกครับ แต่ผมกลัวว่า เงินในบัญชีไม่หมุนนานๆ จะโดนค่ารักษาบัญชี เสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์

แล้วก็คิดไปถึงว่า ตอนผมเด็ก มีแต่คนบอกให้เก็บเงิน ให้ออม ให้ประหยัด แต่วิธีการอะไรยังไง ไม่มีใครอธิบายเลยครับ
ไม่มีใครสอนว่า เอาเงินไปฝากประจำ หรือเอาไปหมุนลงทุน ทางอื่นจะได้ดอกเบี้ยมากกว่า
ไม่มีใครสอนว่า เก็บไปกี่ปี จนเราโต ได้เงินเท่าไร แล้วเงินเดือนเราเฉลี่ยของคนทั่วไปได้เท่าไร เท่ากับเราจะมีเงินเก็บเท่ากับทำงานกี่เดือน
เหล่านี้ ไม่มีใครสอน ผมก็ได้แต่คิดว่า เงินตอนเด็กน้อยมาก ได้ก็ไม่กี่บาท ไม่กี่สตางค์ แล้วก็คิดว่าเราเก็บเงินออมเงิน  แล้วก็เพื่อเอาไปซื้อของที่ตัวเองต้องการทั้งนั้นเลย  ไม่มีการหารายได้จากมันได้เลย  สุดท้ายก็เอาไปผลาญ

ผมก็มาคิดว่า คนอื่นๆ เป็นหนักว่าผมอีก คือใช้ฟุ่มเฟือย แถมยังใช้จนติดลบ หมุนเงินจนวุ่นไปหมด มีสินค้าอะไรออกมาใหม่ ก็อยากได้ ทั้งที่ใช้ไม่เป็น ไม่ได้ใช้ให้คุ้มค่า

ผมก็มาคิดว่า โรงเรียนประถม น่าจะมีการสอนเรื่องพวกนี้นะครับ มีการเฉลี่ยรายได้ของผู้ปกครองเด็ก ว่าได้เท่าไร ค่าเทอมเท่าไร ค่าอาหาร ค่ารับส่ง แล้วให้เด็กบริหารเงินยังไง  อธิบายให้เด็กเข้าใจ  อาจจะมีเด็กบางคน รู้จักการใช้เงินมากขึ้น และรู้สึกมีมากกว่าแค่ประหยัด หรืออดออมไว้  เงินที่จะซื้อสิ่งของที่ต้องการ อาจจะเป็นเงินจากดอกเบี้ย โดยที่เงินต้นยังอยู่ แล้วเอาไปลงทุนให้ได้ดอกเบี้ยขึ้นมาอีกก็ได้   ซึ่งนั่นคงดีกว่า เก็บออมมา แล้วก็ใช้เป็นก้อน ทีเดียวหมด  หรือผ่อนจ่ายสินค้า ทีละเดือนๆๆ  จนสุดท้าย เงินออมก็หมดกับดอกเบี้ยที่เราผ่อน

แล้วเด็กหลายคนก็ไม่เคยรู้ว่า พ่อแม่มีรายได้เท่าไร ต้องลำบากแค่ไหน เดินเจออะไร ก็อยากได้ร้องไห้งอแง พอพ่อแม่ ไม่ให้ ก็ไม่พอใจ โกรธพ่อแม่ ว่าไม่ยอมให้เขา

ผมจึงคิดว่า ถ้ามีการสอนเด็ก อธิบายเรื่องเงินแก่เด็ก บรรจุไว้ในหลักสูตรการเรียนการสอน ก็น่าจะทำให้ประชากรในประเทศ ใช้เงินเป็น ฟุ่มเฟือยน้อยลง และรู้คุณค่าของเงินนะครับ